Ofiste hediye toplama: Ne kadar katkı yapılmalı?

Ofislerde meslektaşlar için doğum günü, evlilik ya da işten ayrılma gibi özel günlerde düzenlenen hediye koleksiyonları bir gelenek. Ancak bu koleksiyonlara ne kadar katkıda bulunulacağı, organizatörlerin borç tahsildarı gibi hissetmeden nasıl takip yapacağı ve ekip dinamiklerinin ortaya çıkması gibi hassas konuları gündeme getiriyor.

BBC'ye konuşan herkes, ofis içi hediye toplama siyasetinin o kadar hassas olduğunu belirtti ki isimlerinin kullanılmamasını istedi.

Bütçesi kısıtlı olanlar için öneriler

Sağlık sektöründe kıdemli terapist olarak çalışan Lucy, bütçesi kısıtlı olanlar için kuralın basit olduğunu söylüyor: Sadece doğrudan çalıştığınız meslektaşlara katkıda bulunun. Lucy, 'Birlikte çalışmadıysak, cüzdanım kapalı kalır' diyor. Ayrıca, 'Bu aynı zamanda sizi sevip sevmediğime de bağlı. Bir meslektaşımın tüm tavrı beni rahatsız etti ve o rol değiştirdiğinde, kendi içkimle kutlamak istedim - ona para vermek değil' itirafında bulunuyor.

Eski müzik gazetecisi Layla da yalnızca gerçekten sevdiği kişiler için katkıda bulunuyor. Ancak koleksiyonların kişisel olmayan doğasından hoşlanmadığı için çoğu zaman ofis koleksiyonlarından kaçınıyor. Layla, 'Önemsediğim biri için kendi hediyemi almayı tercih ederim. Saçma bir zorunluluk hissiyle ortak koleksiyona katkıda bulunmak zorunda kalmaktan nefret ediyorum' diyor.

Ne kadar verilmeli?

Katkıda bulunma kararı aynı zamanda miktar sorusunu da beraberinde getiriyor. Büyük bir çok uluslu şirkette araştırma ve üretim alanında çalışan Barker, on yıllık deneyimiyle genellikle aynı yarım düzine kişinin, kişi veya durum ne olursa olsun cömertçe katkıda bulunduğunu söylüyor.

GiftRound web sitesinin 5.000'den fazla katkıyı analiz ettiği verilere göre, bir çalışanın yılın ilk üç ayında koleksiyonlara verdiği ortalama miktar 11,65 sterlin oldu.

Genç çalışanlar genellikle en büyük ikilemle karşı karşıya kalabiliyor. Şu anda kariyerinin ortasında olan Felicity, 17 yaşında bir araba garajında çalışırken emekli olan bir tamirci için para vermesi gerektiğinde zor durumda kaldığını anlatıyor. Küçük ve yakın bir ekip olduğu için herkesin katkıda bulunması bekleniyordu. Felicity, 'O aşamada kimseyi gerçekten tanımıyordum ve verecek param da yoktu - hala evde yaşıyordum ve neredeyse hiç para kazanmıyordum. Öğle yemeğinden sonra kağıt paramı harcamıştım. Panikle kalan tüm bozukluklarımı, yani bir sürü metelik attım. Para toplayan kişi 'kim bu bozuklukları attı' diye bağırana kadar kurtulduğumu sandım. Herkes güldü ve ben asla itiraf edemedim' diyor.

Bugün Felicity genellikle 5 ila 10 sterlin arasında katkıda bulunuyor, ancak yakın bir iş arkadaşı veya uzun süredir birlikte çalıştığı biri için bu miktar 20 sterline çıkıyor.

Üst düzey yöneticiler katkıda bulunmuyor

Barker, en sık katkıda bulunanların genellikle alt kademe çalışanlar olduğunu söylüyor: 'Şaşırtıcı bir şekilde, departmandaki en iyi maaş alan kişiler değiller. Genellikle üst düzey pozisyonlardakiler katkıda bulunmuyor.' Yüksek maaş alanların katkıda bulunmaması cimrilik gibi görünebilir. Ancak üst taraftan bakıldığında gerçeklik çok farklı olabiliyor. Eski üst düzey kamu görevlisi Darren, 200'den fazla kişiyi yöneten bir liderlik pozisyonunda, personel sirkülasyonunun sık olması nedeniyle ofis koleksiyonlarının yaygın olduğunu ve müdür olarak katkıda bulunma beklentisinin bunaltıcı hale geldiğini anlatıyor. Darren, 'Sonunda ayak uyduramadım ve çoğu zaman hiç tanımadığım insanlara yüzlerce sterlin harcıyordum' diyor. Orta yol olarak kartlara imza atmaya ve yalnızca doğrudan teması olduğu kişilere para vermeye karar verdi. Bu, onun samimiyetsiz hissetmesini ve gönülsüzce para vermesini engelledi.

Ancak kart-ver-para-yok uzlaşısı, koleksiyonların çevrimiçi ortama taşınmasıyla zorlaştı; miktarlar genellikle adların yanında görünür hale geldi.

Sağlık çalışanı Jeffrey, vefat eden bir hastanın ailesi için yapılan bağışların, miktarlarıyla birlikte ajans WhatsApp grubunda açıkça listelenmesini hala unutamadığını söylüyor.

Takipten kaçınma

Peki katkıların takip edilmesi ve kimin verip vermediğinin not edilmesi gerekli mi? Barker, kimseyi bireysel olarak takip etmediğini, ekip birliğini korumak için herkese tek bir hatırlatma yapmayı tercih ettiğini söylüyor. Oxford Üniversitesi'nde örgütsel psikoloji ve liderlik profesörü olan Thomas Roubert ise şu önerilerde bulunuyor:

• Doğrudan meslektaşlara öncelik verin: Geniş ekip üyelerine katkıyı sınırlamak sosyal olarak kabul edilebilir.
• Bireyleri takip etmeyin: Ve toplu olarak birden fazla kez rahatsız etmeyin. Bazıları mali açıdan zor durumda olabilir.
• Alternatif olarak kart ekleyin: Katkıda bulunana maliyeti yoktur ve alıcı için bir hatıra gibi hissettirir.
• Hediye sembolik olmalı: Hediyeyi parasal değerinden ziyade bireysel önemi için seçin.