İngiltere'de yetişkin eğitimi için 'demokrasi kalesi' çağrısı

The Guardian gazetesinin 25 Ekim tarihli başyazısına yanıt olarak gönderilen okuyucu mektuplarında, İngiltere'de yetişkin eğitiminin demokrasiyi savunacak şekilde yeniden inşa edilmesi çağrısı yapıldı. Mektuplarda, hükümetin yetişkin eğitimi politikasının yalnızca ekonomiye odaklandığı ve demokratik vatandaşlık gibi daha geniş amaçları göz ardı ettiği belirtildi.

Nottingham Üniversitesi'nden emekli yetişkin eğitimi profesörü John Holford, başyazının hayat boyu öğrenmeyi güçlü şekilde savunduğunu ancak kritik bir boyutu atladığını yazdı: "Demokrasiyi savunmak için yetişkin eğitimine ihtiyacımız var." Holford, geçen yüzyılın büyük bölümünde yetişkin eğitiminin demokratik sivil toplum oluşturmadaki rolünün politika yapıcılar tarafından da kabul edildiğini hatırlattı. 1919'da Yeniden İnşa Bakanlığı'nın (Ministry of Reconstruction) yetişkin eğitimini "evrensel ve hayat boyu" olarak tanımladığını ve bunun "vatandaşlığın ayrılmaz bir parçası" olduğunu belirttiğini aktardı.

1980'lerden sonra sistem çöktü

Holford'a göre, 1980'lerin ortasından itibaren birkaç yıl içinde bu yapı ortadan kalktı. 1990'lardan bu yana yetişkin eğitiminin merkezi amacı, en azından politika yapıcılar için, ekonomiye hizmet etmek haline geldi. Demokratik vatandaşlık ve kişisel gelişim gibi konular en iyi ihtimalle marjinal kaldı. Holford, "Sunulan hizmetlerin altyapısı tahrip edildi. Fonlar kemik seviyesine kadar kesildi" diye yazdı. Kurs sağlayan kuruluşların bir zamanlar ciddiye alınan ortaklar olduğunu, bugün ise Whitehall'un (İngiliz hükümet merkezi) moda politikaları için "teslimatçı" olarak görüldüğünü savundu.

Holford, yetişkin eğitimine demokratik amaç ve pratiğin geri kazandırılması, canlı bir sağlayıcı altyapısının yeniden inşası ve öğrencilerle profesyonellerin seslerinin dinlenmesinin yetişkin eğitimini yeniden demokrasinin kalesi yapabileceğini belirtti. Bunun "40 yıllık neoliberalizmden" radikal bir dönüş anlamına geleceğini ve ülkenin otoriterliğe karşı toplumsal dayanıklılığını artıracağını ifade etti.

Temel beceri hedefi değişti

Basic Skills Agency'nin (Temel Beceriler Ajansı) eski direktörü Alan Wells ise başyazıda yer alan "8 milyon yetişkine kadar düşük okuryazarlık becerisi" verisine dikkat çekti. Bu sayının 50 yılı aşkın süre önceki ilk yetişkin okuryazarlık kampanyasından bu yana değişmediğini belirtti. Wells, 1978-2006 yılları arasında ajansın genel müdürüydü. Kampanyanın ardından hükümet tarafından ulusal bir ajans kurulduğunu, BBC'nin her pazar "On the Move" adlı bir televizyon dizisi yayınlayarak yetişkinleri programlara katılmaya teşvik ettiğini hatırlattı. 2008'de kapanan ajansın 30 yıl boyunca farklı isimler altında faaliyet gösterdiğini söyledi.

Wells'e göre başarısızlığın önemli nedenlerinden biri, yaklaşık 20 yıl önce hükümetin hedef kitlesini temel becerilerde zorlanan yetişkinlerden GCSE İngilizce'de A-C notu olmayan herkese kaydırması. Bu değişiklik hedef kitleyi bir anda 25 milyon yetişkinin üzerine çıkardı ve yetkililerin büyük başarı iddia etmesini kolaylaştırdı. Wells, temel becerilerde zorlanan yetişkinlere ulaşmanın kolay olmadığını, çoğunun utandığını ve bunu gizli tutmak istediğini, birçoğunun yoksul olduğunu vurguladı. "Hızlı çözümler yok. Hükümet en çok ihtiyaç duyulan yerlere odaklanmadıkça sayılar asla değişmez" dedi.

Sheffield'da 2018'e kadar 30 yıl Workers' Educational Association'da (WEA - İşçilerin Eğitim Derneği) çalışan Jol Miskin, kentte eskiden hemen her mahallede kurs bulunduğunu, sunulan eğitimin sanat, edebiyat, tarih, bilgi ve iletişim teknolojileri, siyaset, dokuma ve yogaya kadar geniş olduğunu anlattı. Miskin, bugün WEA'nın South Yorkshire'daki kurs listesinin sürücü teorisi, CV yazma, işe hazırlık, el sanatlarıyla sohbet (ESOL - İngilizce dil kursu) ve mülakata hazırlıktan ibaret olduğunu görünce şok olduğunu belirtti. "Bu skandal bir durum" diyen Miskin, kemer sıkma yıllarının yetişkin eğitimini ve hayat boyu öğrenme kavramını neredeyse yok ettiğini savundu.

Libraries Connected (Kütüphaneler Birliği) CEO'su Isobel Hunter ise başyazının hayat boyu öğrenmenin sağlık ve refahı iyileştirebileceğini doğru şekilde savunduğunu ancak 175 yılı aşkın süredir ufukları genişleten halk kütüphanelerini atladığını yazdı. Hunter, yetişkin eğitiminin yalnızca sınıflarda olmadığını, kütüphanelerin eğitimde olumsuz deneyimler yaşamış kişiler için özellikle değerli olan daha samimi ve tanıdık bir ortam sunduğunu belirtti. Birleşik Krallık'taki 4 bin kütüphanenin her gün insanlara dijital beceriler kazandırdığını, dil öğrenmelerine, hobiler keşfetmelerine ve iş bulmalarına yardımcı olduğunu ifade etti.