Yardım sektörü için dersler: yapısal reform şart

USAID’in kapatılması ani oldu, ancak hiçbir halkla ilişkiler kampanyası onu geri getirmeyecek. Yangın, yardım sektörünün asıl sorununun hikaye anlatımı değil, yapı olduğunu gösteriyor.

Mimari sorun

Endonezyalı kalkınma uzmanı Monica Kappiantari, The Guardian’a yazdığı mektupta, bir alıcı ülkede on yıllarca sahada çalıştığını ve USAID’in düşüşünün zayıf hikaye anlatımından değil, arkasındaki mimariden kaynaklandığını savunuyor. Yardım parası ağır bir tedarik zincirinden geçiyor: ana yüklenicilerden uluslararası ve yerel STK’lara kadar her katmanda idari maliyetler emiliyor. Proje başarısı genellikle atölye katılımı gibi kolay çıktılarla ölçülüyor; uzun vadeli, sistemik etki ise göz ardı ediliyor. Bir de sessiz gerçek var: Yerel danışmanlar da dahil olmak üzere yardım çalışanları, projeler uzadığında genellikle kazançlı çıkıyor; bu da süreçleri bitirmek yerine uzatma teşviki yaratıyor.

NASA karşılaştırması hatalı

Kappiantari, USAID’i NASA’ya benzetmenin de yanıltıcı olduğunu belirtiyor. NASA, görünür ve somut mühendislik zaferleri sunuyor; yardım ise yerel siyaset tarafından şekillendirilen yavaş, karmaşık ve tartışmalı bir toplumsal değişim süreci. Hiçbir parlak pazarlama bunu roket fırlatışı gibi paketleyemez. USAID’in kapanışı aniden oldu, ancak hiçbir PR kampanyası onu geri getirmeyecek. Yardım sektörü için asıl ders, daha iyi bir hikaye anlatmak değil; tedarik zincirini kısaltmak ve bazı İskandinav bağışçıların yaptığı gibi yerel aktörleri doğrudan finanse etmek, gerçek sonuçları ölçmek ve gerçekten iş bitiren çalışmaları ödüllendirmek. Bu yapısal reformlar olmadan , anlatıyı cilalamak yeterli olmayacaktır.