Kocasının ölümünden sonra bürokrasiyle uğraşan kadın: 'Standart uygulama olmalı'

Louisa Nicoll, kocası John'un öleceğini yaklaşık bir yıl öncesinden biliyordu. Çift bu süreyi çocukları James ve Amy ile anı biriktirerek geçirdi. John da evrak işlerinin devri için ayrıntılı bir plan hazırladı.

Ancak hesapların Louisa'nın adına geçirilmesini talep etmesine rağmen, ölümünden sonra John adına posta gelmeye devam etti. Enerji sağlayıcısından gelen bir mektupta şu ifadeler yer alıyordu: "Bizi bıraktığınız için üzgünüz. Kalmak için yapabileceğimiz bir şey var mı?"

Louisa BBC'nin Morning Live programına yaptığı açıklamada, "Bu deneyimler yüzünden kendimi tümüyle tükenmiş, bunalmış, hayal kırıklığına uğramış ve öfkeli hissettim" dedi.

Louisa şimdi, bir kişi öldükten sonra şirketlerin idari işleyiş biçiminde değişiklik yapılması için kampanya yürütüyor ve ölüm hakkında önceden konuşmanın ailelere sonrasında nasıl yardımcı olabileceğine dair tavsiyelerde bulunuyor.

Babasının ölümünden sonra James ve Amy, cep telefonu operatörlerinden hâlâ "Merhaba John" ile başlayan mesajlar aldı.

Polis eğitmeniydi, dokuz ameliyat geçirdi

John, kanser teşhisi konduğunda 50 yaşındaydı ve polis gözetim eğitmeni olarak çalışıyordu. Louisa ise palyatif bakım hemşireliği alanında kariyer yapmış ve bir hospisde servis yöneticisi olarak görev almıştı. John dokuz büyük ameliyat ve dört tur kemoterapi gördü; bu süre boyunca tam zamanlı çalışmayı sürdürdü.

Louisa, "Destekleyici polis meslektaşlarıyla çalışmayı çok seviyordu; günlük aile yaşamını ve arkadaşlarımızla vakit geçirmeyi çok değerli buluyordu" diyor.

Daha fazla ameliyat artık bir seçenek olmadığında palyatif kemoterapi önerildi. Uzun görüşmelerin ardından John, son aylarını hasta olarak geçirmek yerine bir eş, baba ve arkadaş olarak anı biriktirmeye odaklanmaya karar verdi.

Louisa, "Amy'nin 18. yaş gününde çok güzel bir konuşma yaptı" diye anlatıyor. "İskoçya'daki aileyi ziyaret ettik ve Yunanistan'a bir aile tatili planlamıştık; ancak Covid patlak verince evde bir Yunan gecesi düzenledik." Çift ayrıca Louisa'nın 50. yaşı ve 25. evlilik yıl dönümleri için bir parti verdi.

John, Louisa için "seni gülümsetecek şeyler" adını verdiği 18 sayfalık bir belge yazdı. "Hatta benim için 'bilmen gereken şeyler' başlıklı bir plan yazdı; her ev hesabı, sigorta yenilemesi ve araç muayene tarihiyle doluydu" diyor Louisa.

John, ölümcül teşhisi nedeniyle Louisa'nın hesap sahibi olarak devralmasını istediğini enerji sağlayıcısına e-posta ile bildirmişti. Ancak bunun yerine Louisa hesaba ek isim olarak eklendi ve hesabı kapatıp yeniden açmak zorunda kaldı.

Louisa, "John'un ölümüne hazır olduğumu sanıyordum ama gerçek, hayal edebileceğimden çok daha zordu. O gerçekten benim diğer yarımdı. Bu yüzden ölüm sonrası bürokrasiyle karşılaştığımda, yanımda olmadan kendimi çok savunmasız hissettim" diyor.

'Kimse kasıtlı yapmıyor ama standart uygulama olmalı'

James ve Amy'nin cep telefonu sözleşmeleri de John'un adına kayıtlıydı. Bir mağazaya ölüm belgesini götürmeleri istendi, ancak yine de "Merhaba John" yazan mesajlar geldi.

Louisa, "Kimsenin bunu kasıtlı yaptığına eminim... ama bu şirketler yas hizmetlerini gereksiz sıkıntıya yol açmayacak bir düzeye getirebilir" diyor. "Standart bir uygulama olmalı."

Louisa, yaşları ne olursa olsun ailelere konuşmalar yapmalarını ve yaşam sonu planları hazırlamalarını öneriyor.

Yaşam sonu yardım kuruluşu Marie Curie'de politika kampanyaları yöneticisi olan Sarah Middlemiss, Morning Live'a yaptığı açıklamada, yas tutarken idari işlerin özellikle zorlayıcı olabileceğini söylüyor. Middlemiss, "Her şirket işleri biraz farklı şekilde yaptığı ve biraz farklı belgeler istediği için bu gerçekten çok bunaltıcı olabiliyor" diyor. "Yas tutan veya ölümcül hastalığı olan kişilerle hassas ve zamanında ilgilenmeye yönelik düzgün eğitim büyük fark yaratırdı."

Louisa, insanları ölüm hakkında önceden konuşmaya teşvik etmek için etkinliklerde konuşmalar yapıyor. "Hayattaki her büyük olayı planlıyoruz - düğünler, gebelik, kariyer değişiklikleri, emeklilik, hatta günlük yemeklerimiz - ama çoğu insan yaşamın sonunu tamamen şansa bırakıyor" diyor. "Ailelerimiz bir krizin içinde kalıyor; bir ambulansın arkasında ya da kaotik bir acil serviste isteklerimizi tahmin etmeye çalışıyor."

Louisa, kendisi ve John'un bu "zor ama önemli konuşmaları" ihtiyaç duymadan çok önce yaptığını belirtiyor. John, Ağustos 2020'de 26. evlilik yıl dönümlerinden yalnızca bir gün sonra evinde huzur içinde hayatını kaybetti.

Louisa, "Ölmeden önce ondan sonra iş olarak ne yapacağımı konuştuk. 'Bence hikâyemizi anlatacaksın ve insanlara ölümle karşı karşıya kalındığında iyi yaşamanın mümkün olduğunu göstereceksin' dedi. Ben de bunu yapmaya çalışıyorum" diyor.