Kardeşlerim sorunlu ama ben onlardan nasıl uzaklaşırım?

66 yaşında bir dul olan okuyucu, üç kardeşin ortancası olduğunu ve kardeşlerinin zihinsel sağlık ve mali sorunlarla boğuştuğunu, kendisinin ise bu alanlarda iyi durumda olduğunu belirtiyor. Lise ve üniversite mezunu olan tek kardeş olan okuyucu, başarılı bir kariyere sahip olmuş ve rahat bir emeklilik yaşıyor. Kardeşlerine yardım etmeye çalıştığını ancak onların kötü kararlar almaya devam ettiğini ifade ediyor.

Son damla: özel görüntüler

Son olarak, ablası yanlışlıkla yeni sevgilisine göndermek istediği özel görüntüleri okuyucuya gönderdi. Bu, ablasının yıllar içinde yaptığı rahatsız edici davranışlardan sadece biri ve okuyucu artık dayanamıyor. Ailesini taşıdığını ancak hiçbir zaman ait hissedemediğini, çocukluktan beri seçimlerinin farklı olduğunu söylüyor.

Uzman görüşü: suçluluk ve kurtarıcı rolü

Psikanalitik psikoterapist Susanna Abse, okuyucunun mektubundaki suçluluk duygusunu 'hayatta kalma suçluluğu' olarak yorumladı. Abse, bir kardeşin diğerlerinden daha iyi durumda olmasının, kişinin diğerlerinin zor durumuna kendisinin yol açtığı hissini yaratabileceğini söylüyor. Ancak bu durumun okuyucunun hatası olmadığını ve sorumluluğu olmadığını vurguluyor.

Abse, 'Kardeşlerinize yardım edemezsiniz' diyor. 'Onların durumu çok üzücü, ama onları iyileştirebileceğinize dair hissiyatınızda biraz her şeye gücü yeten bir tavır var. Kendi sınırlarınızı kabul etmelisiniz. Başkalarını kurtarmaya çalışmak, kendi sınırlarınızı kabul etmediğinizde devam ediyor. Bu böyle giderse daha fazla kırgınlık hisseder ve sevgi duygularınız zehirlenir.'

En etkili kalkanın, kardeşleri bırakmak olduğunu belirten Abse, 'Onlara yardım edin, ancak kendi zararınıza değil. Kırgınlık hissettiğinizde durun, bakın ve ne olduğunu öğrenin' diyor. Abse, aileden tamamen kopmanın zor olduğunu, bu nedenle enerjinizi size destek olan insanlara yönlendirmenizi ve 'Kardeşlerimden sorumlu değilim' cümlesini tekrarlamanızı öneriyor.