Burnham sosyal bakımda reform planını açıkladı

İngiltere Başbakanı Andy Burnham, babası Roy Burnham'ın birkaç gündür hayatını kaybetmiş olmasının gölgesinde, hem kısa hem uzun vadeli politikaları içeren kapsamlı bir konuşma yaptı. Konuşma, Burnham'ın hem başbakan hem de yaslı bir evlat kimliğiyle yaptığı duygusal bir sunum olarak dikkat çekti. Babasının hayatı ve etkisi üzerine düşünceleri, konuşmanın kişisel omurgasını oluşturdu.

Konuşmanın en çarpıcı başlığı, İngiltere'deki sosyal bakım sisteminin yeniden düzenlenmesi oldu. Daha önce hem İşçi Partisi hem de Muhafazakâr Parti tarafından yapılan reform girişimleri, genel seçim kampanyalarının yoğunluğu nedeniyle hayata geçirilememişti. Burnham'ın planı, yeni sistemin nasıl olacağına dair tartışmayı şimdiden başlatarak, seçim öncesinde argümanların kazanılmasını amaçlıyor.

Emeklilikte üçlü kilit uygulaması değişiyor

Burnham, sosyal bakım reformunu finanse etmek için 2030'dan itibaren devlet emekli maaşındaki artışların mevcut uygulamadan daha düşük olmasını planlıyor. Şu anda geçerli olan 'üçlü kilit' uygulaması, emekli maaşının her yıl enflasyon, ortalama ücret artışı veya yüzde 2,5 oranlarından en yüksek olanına göre artırılmasını öngörüyor. Nisan 2030'dan itibaren, İşçi Partisi seçimi kazanırsa, yıllık kazanç bağlantısı kaldırılacak. Parti yetkilileri, gerekirse emekli maaşının tam zamanlı ortalama ücretin yüzde 30'unun üzerinde kalmasını sağlamak için artışların sürdürüleceğini belirtiyor.

Sendikalar ve siyasi rakiplerin tepkisini çeken bu kararın, hükümetin kamuoyunu ikna etmek için daha fazla ayrıntı sunma isteğini yansıttığı görülüyor. Burnham ayrıca bir sonraki İşçi Partisi manifestosuna Westminster seçim sisteminde değişiklik ve Avrupa Birliği ile daha yakın ilişkiler kurma fikrini de ekleyeceğini söyledi. Bu ilişkilerin ne kadar yakın olacağı, hangi tavizleri gerektireceği ve nasıl bir tepkiyle karşılaşacağı henüz bilinmiyor.

Konuşmada kısa vadeli hedefler arasında İngiltere'de konut reformu, su endüstrisi ve elektrik şebekesi üzerinde daha fazla kamu kontrolü yer aldı. Burnham'ın konuşmasında bir aciliyet ve enerji vardı; muhalefetle arasında belirgin ayrım çizgileri oluşturdu. Kabinesi ve partisindekiler, başbakanın başlattığı fikir savaşını memnuniyetle karşılıyor.

Ancak soru şu: Burnham ve hükümeti bu hedefleri hayata geçirecek kapasiteye sahip mi? Ve seçmeni, tutarlı, çekici ve karşılanabilir bir vizyona sahip olduğuna ikna edebilecek mi? Ülkenin kronik ekonomik durgunluğu ve çalkantılı uluslararası tablo, bu hedeflere ulaşmayı kolaylaştırmayacak.