ABD ara seçimleri: kültür savaşı yerine ekonomi konuşuldu

The Guardian'ın 4 Kasım tarihli ABD ara seçimleri değerlendirmesine göre bu kez kültür savaşı saldırıları, ayrımcılık ve karalama kampanyaları sonuç vermedi. Oxford Üniversitesi Sosyal Politika ve Müdahale Bölümü'nden Dr. Lorenz Meister, kaleme aldığı okur mektubunda bu saldırıların daha önce neden etkili olduğunu sorguluyor.

Meister, Donald Trump'ın desteğinin ekonomiye mi yoksa kültüre mi dayandığı tartışmasının yanlış kurulduğunu belirtiyor. 6 bin 600 ABD vatandaşıyla yapılan anketi sosyal hareketlilik verileriyle birleştiren araştırmasına göre, Trump'ın 2016'da Mitt Romney'nin 2012 sonuçlarına kıyasla en büyük kazanımı, yoksul doğan çocukların yükselme şansının en düşük olduğu ilçelerde gerçekleşti. Bu bölgelerde yaşayanlar başarıyı çabaya değil şansa ve bağlantılara bağlıyor.

Ekonomik şikayet, kültürel dile çevrildi

Meister'e göre şikayetin kaynağı ekonomikti; kullandığı dil ise kültürel oldu. Çin'e kaptırılan fabrika işleri Pekin'e, erkeklerin aile geçimini tek başına üstlendiği dönemin sona ermesi feminizme, kömür kasabalarının çöküşü iklim siyasetine dönüştürüldü. Trump'ın başarısı, ekonomik acıyı kimlik siyasetine tercüme etmesiydi; koalisyonu bu sayede gümrük vergilerini, refah kesintilerini ve zenginlere yönelik vergi indirimlerini içine alabildi.

Araştırmacıya göre bu tercüme geçen hafta işlemedi. Seçmenler market faturalarını, galon başına 4,20 dolara çıkan benzini ve veri merkezlerinin yükselttiği elektrik faturalarını açıkça dile getirdi. Kültür savaşının pençesinde olduğu varsayılan seçmen kitlesi, Senato'ya ilk açık eşcinsel erkek ve ilk Kızılderili kadın senatörü gönderdi; Georgia ve New Mexico'da ilk siyah ve Kızılderili kadın valileri seçti; Florida'da ise ilk siyah vali olarak siyah bir Cumhuriyetçiyi tercih etti.

Meister, Demokratlar'ın fiyatları yolsuzlukla ilişkilendirmesinin de aynı "kurulmuş oyun" anlatısını sürdürdüğünü ve bunun kim iktidardaysa onu cezalandırdığını savunuyor. Bu tepkiden çıkışın tek yolunun hak edilmiş fırsat olduğunu, ancak hiçbir partinin bunu henüz denemediğini ekliyor.

Trump sonrası tartışması

Mektuplarda The Guardian yazarı Jonathan Freedland'ın 6 Kasım tarihli yazısına da atıf yapılıyor. Freedland, ara seçim yenilgisinin tehlikeyi ortadan kaldırmadığı uyarısında haklı bulunuyor. Ancak bir başka Trump'ın neden mümkün olduğu sorusunun, yalnızca bir kez yaşandı diye tekrarlanabileceği varsayımına dayandırılması eleştiriliyor.

David Eaton, Sunderland'den yazdığı mektupta Ariana Baio'nun 5 Kasım tarihli haberine işaret ediyor. Habere göre 2028'de Trump'ın yerine geçmeyi hedefleyen JD Vance, Ted Cruz ve Ron DeSantis yenilginin nedenleri arasında savaşı, gümrük vergilerini ve geçim maliyetini gösteriyor. Eaton'a göre bu isimler farklı siyasi gelecekleri temsil etse de tepkileri köklü bir reddiyeden çok uyum çabasına işaret ediyor. Ona göre asıl soru Trump'ın yerine kimin geçeceği değil, onu mümkün kılan siyasetin gerçekten sorgulanıp sorgulanmadığı.

Eaton, kesin bir Demokrat zaferinin bile alttaki koşulların aşıldığını göstermediğini belirtiyor: Trump'ı reddetmek, otomatik olarak bir alternatifi benimsemek anlamına gelmiyor. Nottingham'ın West Bridgford bölgesinden Phil Bramall ise mektubunda İran'ı bombalayarak rejim değişikliği yaratma politikasının başarılı olduğunu, tek sorunun değişen rejimin Trump'ın kendi rejimi olduğunu yazıyor.