11 Eylül'de hayatı değişen İngiliz bakıcı: İkinci bir aile kazandım

İngiltere'nin Bradford kentinden Louise Rayner, 11 Eylül 2001 saldırıları sırasında ABD'nin New Jersey eyaletindeki Summit kasabasında Lawrence ailesinin yanında yaşıyordu. O dönem 20'li yaşlarının ortasında olan Rayner, Bob ve Suzanne Lawrence çiftinin iki çocuğuna bakıcılık yapıyordu. Bob Lawrence, 41 yaşındaydı ve New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'nin Güney Kulesi'nin 104. katında yeni bir işe başladıktan yalnızca bir gün sonra saldırıda hayatını kaybetti.

Olayın ardından Rayner, aileye destek olmak için iki buçuk yıl daha onların yanında kaldı. Bugün 52 yaşında olan Rayner, saldırıların 25. yıl dönümünde BBC'ye yaptığı açıklamada 11 Eylül'ün "hayatının tüm yönünü değiştirdiğini" ve ona ABD'de ikinci bir yuva kazandırdığını söyledi. Rayner, Lawrence ailesiyle tesadüfen tanışmıştı: ABD uçuşunu iki hafta ertelemiş, uçakta tanıştığı başka bir çocuk bakıcısı onu Bob ve Suzanne ile çocukları Bobby ve Toland'a tanıştırmıştı. Çift, Rayner'a bakıcılık yaparken eğitimini sürdürebilmesi için sponsor olmuştu.

Saldırı günü ve sonrası

Saldırı sabahı Suzanne şehir dışındaydı; Bob ise erken saatte New York'a gitmek üzere evden ayrılmıştı. Rayner, çocukları okula bıraktıktan sonra eve döndüğünde telefonun sürekli çaldığını, iki kasaba ötede yaşayan bir bakıcı arkadaşının "haberleri izliyor musun?" diye sorduğunu anlattı. İkinci uçak çarptığı sırada olayı canlı izlediklerini belirten Rayner, sabahın berrak ve güzel geçtiğini, yaşananların ise gerçek dışı göründüğünü ifade etti. Bob'un ailesinden bazılarının onun Dünya Ticaret Merkezi'ndeki yeni işinden haberdar olmadığını, başka bir eyalette bulunan Suzanne'ın ise uçaklar yere indirildiği için eve dönemediğini söyledi. Bu nedenle çocukları okuldan alan kişi Rayner oldu.

Rayner, haftalarca kayıp kişilerin bulunacağına dair umudun sürdüğünü, ancak Güney Kulesi'nin 77. kat ve üzerindekilerin hayatını kaybettiğinin anlaşıldığını aktardı. Uçak binaya 78. ve 84. katlar arasına çarpmıştı. Rayner, çocuklar için "istikrarlı bir varlık" olmaya çalıştığını, Bob'un ölümünün ise uzun süre resmen doğrulanmadığını belirtti.

Yıllar sonra süren bağ

Saldırının ardından Rayner, ailenin yas sürecinde kendini "başkasının acısının içinde dolaşıyormuş gibi" hissettiğini anlattı. Bob'u "hayat dolu" ve "aileine düşkün" biri olarak tanımladı; tenis ve hokeyi seven bir sporcu olduğunu söyledi. Finans sektöründe çalışan Suzanne kısa süre sonra işine dönmek zorunda kalınca Rayner iki buçuk yıl boyunca yemek, temizlik ve ödevlerde yardım etti, çocuklarla ilgili gelişmeleri Bob'un ailesine aktardı.

Rayner, vizesi sona erdiği için 2003'te New Jersey'den ayrıldı. Baildon köyündeki evi ile New York arasında 3.000 milden fazla mesafe olmasına rağmen Lawrence ailesiyle dostluğu sürdü. Yıllar sonra Suzanne, Rayner'a ihtiyaç duyulduğu anda yanlarında olduğu için teşekkür eden bir mesajla birlikte küçük bir çerçeve gönderdi. Rayner özellikle şu anda 30'lu yaşlarında olan Toland ile yakın; Toland koçluk ve insan tasarımı uzmanı olarak çalışıyor. Rayner, Toland'ın kendisine "orada olman gerekiyordu, sen gönderilmiştin" dediğini aktardı. Suzanne, Bob ve Toland Bradford'a gelmiş, Toland Rayner'ın düğününde nedime olmuştu. Rayner'ın 19, 17 ve 14 yaşlarındaki üç çocuğu da Lawrence ailesiyle New York'ta tanıştı. Toland, Rayner'ın ailesine gösterdiği sevgi ve özenin hayatının gidişatını iyi yönde değiştirdiğini söyledi.