Weird Baile'ın 20 yıllık derlemesi dinleyiciyi sınırlara götürüyor

Brezilya'da 1980'lerde ortaya çıkan baile funk, başlangıçta aksak halk ritimleri ile hip-hop etkili örneklemenin bas ağırlıklı bir karışımı olarak gelişti. Zamanla D.Silvestre'in hiperpop temposundan DJ K'nın ürkütücü ve gürültülü bruxaria tarzına, MC Lan'ın house örneklemeli sounduna kadar bölgesel biçimler oluştu.

Yapımcılar JLZ, VHOOR, Mu540 ve DJ RaMeMes, SoundCloud üzerinde baile funk düzenlemeleri paylaşarak tanıştı ve 2017'den itibaren kendi versiyonlarını Weird Baile adıyla yayımlamaya başladı. Grup şimdi yirmi yıla yayılan lo-fi üretimlerini Collected Rips 2004-2024 adlı derlemede topluyor. Albüm, TraTraTrax etiketiyle çıkıyor.

Weird Baile'ın imzası, baile funk'ı vokal, bas ve ritimden oluşan temel parçalarına indirgiyor: seyrek, sert ve dikkatle düzenlenmiş bir sound. Açılış parçası Aquecimento Do Ih Caraca, endüstriyel sub-bas, parçalanmış haykırış vokalleri ve perküsif beatbox ile bu yaklaşımı somutlaştırıyor; iki dakikalık tehditkâr bir yoğunluk sunuyor.

İngiliz bas müziğiyle kesişen noktalar

Albümün atmosferi, grime enstrümantallerinin abrasif enerjisiyle örtüşüyor. Grime Do Weird Baile'de grup, Skepta ve JME'nin 2006 tarihli Rhythm & Gash Freestyle beat'inde tanınan vokalizasyonları takırtılı elektronik perküsyon ve Portekizce sözlerle birleştiriyor.

Birleşik Krallık bas müziğiyle bu bağ, PPRT'nin sıçrayan drill bası ve CaFaGesTeh'in dubstep etkili geniş sounduyla sürüyor. Pique da Oakley'nin ambient açılışı ise dubstep yapımcısı Mala'nın 2007 tarihli Changes parçasına gönderme yapıyor.

Weird Baile'ın becerisi bu motifleri yalnızca tekrarlamakta değil, onları bozup yeni bir kalıba dönüştürmekte. Grime Do Weird Baile, Skepta ve JME'nin öne atılan agresyonunu zıplayan bir dans pisti parçasına çeviriyor. Beat Derruba Gringo ise bir trance synth melodisini yavaşlatıp tedirgin edici bir saldırıya dönüştürüyor. Yirmi yıla yayılan bu tuhaf ve çekici derleme, baile funk'ı halüsinasyon benzeri bir alana taşıyor.

Albüm incelemesinin yer aldığı yazıda üç başka müzik albümü de değerlendiriliyor. Hint telli çalgısı sarodun ustası Soumik Datta, Melodies in Slow Motion (The Spontaneous Society) ile dönüyor. Doğayı ilham alan Datta, Journey to the Nectar'da bal arısının zikzak uçuşunu, başlık parçasının hüzünlü melodilerinde ise mevsim değişimini yansıtıyor.

Senegal topluluğu Orchestra Baobab, on yıl aradan sonra Made In Senegal (Strut/Madoky Music) ile yeni çok kuşaklı kadrosuyla Afro-Küba melodilerini mbalax ritmi ve caz enstrümantasyonuyla birleştiriyor. Tromboncu Ryan Keberle'in Collectiv Do Brasil topluluğu ise Here Is Donato! (Alternate Side Records) albümünde Brezilyalı besteci João Donato'ya yöneliyor; beşli, Donato'nun zengin melodilerinde derin salınan doğaçlamalara ve girift etkileşime geniş yer buluyor.