Klara ve Güneş film incelemesi: Waititi'den yapay zekâ hikâyesi

Yönetmen Taika Waititi, Kazuo Ishiguro'nun yapay zekâ romanı Klara ve Güneş'i sinemaya uyarladı. Film, eleştirmenler tarafından duygusal ama biçimsel olarak dağınık bir yapım olarak değerlendiriliyor. Yapıt, aşk ve yas üzerine söylediği sözlerle yapay zekâ konusunda kayda değer bir şey söylemekte zorlanıyor.

Waititi daha önce Hunt for the Wilderpeople ve Thor: Ragnarok gibi filmlerle komedi alanındaki yeteneğini göstermişti. Ancak bu yeni filmi, Jojo Rabbit'e daha yakın duran, kendini beğenen ve yanlış hesaplanmış bir yapım olarak nitelendiriliyor.

Filmde yapay arkadaşlar ve Klara karakteri

Film, gerçeğe yakın ama tuhaf bir gelecek dünyasında geçiyor. Bu dünyada aileler çocukları için "yapay arkadaş" (AF) robotlar satın alabiliyor. Filmde AF satıcısı rolündeki Natasha Lyonne, yakın zamanda yaşanan üçüncü dünya savaşının interneti yok ettiğini söylüyor. Ancak savaş sonrası bu dünya, bu durum dışında oldukça iyi durumda görünüyor.

Bu insansı robotların damarlarında PEC-9 adı verilen mor bir sıvı dolaşıyor. Bir karakter bu sıvının "son derece yanıcı" olduğunu belirtiyor.

Filmin baş karakteri Klara, Jenna Ortega tarafından canlandırılıyor. Klara, güneş enerjisiyle çalışan ve güneşi bir tanrı gibi gören, sevimli ve saf bir yapay zekâ robotu. Ancak Klara, Bluetooth ile çalışan daha yeni modellere kıyasla daha ilkel bir AF modeli.

Klara'nın kusurları, onu isteyen 14 yaşındaki dahi Josie'nin (Mia Tharia) kırılganlıklarına benzetiliyor. Josie, yeni bir cerrahi yöntemle yüksek IQ'lu bir sınıfa "yükseltilmeyi" bekliyor; ancak aynı zamanda çok yalnız ve tanımlanmamış bir hastalıkla mücadele ediyor. Josie'nin annesini Amy Adams, huysuz ev hizmetçisi Melania'yı ise Rachel House canlandırıyor.

Klara, yeni ailesiyle birlikte orta batıdaki kırsal bir evde yaşamaya başlıyor. Şehir ancak uzaktan görülebiliyor. Klara, güneşin her sabah doğduğu yakındaki ahırda yaşadığına inanıyor.

Yapay zekâ ve çocuk robotlar konusundaki zorluk

Robotların veya replikan gençlerin gerçek zekâya ya da gerçek duygulara sahip olup olamayacağı zor bir konu. Hirokazu Kore-eda, son filmi Sheep in the Box'ta çocuk robotlar fikrinde zorlanmıştı. Kogonada'nın yapay zekâ çocuk robotlarını konu alan After Yang filmi ise daha ilgi çekici ve ikna edici bir yapımdı.

Ancak Klara ve Güneş, duygusal ve zahmetli bir dağınıklık olarak değerlendiriliyor. Film, mizahıyla güldürmeyi ve hüznüyle gözyaşı döktürmeyi aynı anda talep ediyor.