Tuvalet eğitimi: İngiltere'de okula başlayan çocukların durumu

İngiltere'nin Batı Midlands bölgesinde geçen yıl okula başlayan çocukların neredeyse üçte biri tuvalet eğitimini tamamlamamış durumdaydı. İlkokul personeli, reception (4-5 yaş sınıfı) sınıfına gelen çocukların yüzde 42'sinin okula hazır olmadığını değerlendirdi.

Bu veriler, hayır kuruluşu Kindred Squared'ın anketine dayanıyor. Kuruluş bu hafta, kreşler, okullar ve uzmanlar için ek eğitim de dahil olmak üzere kaynak ve destek sağlayan tuvalet eğitimi programını Solihull'da başlatacağını duyurdu.

Nisan ayında York'ta başlayan pilot uygulamada, ailelere okul kayıt teklifleriyle birlikte tuvalet eğitimi ve okula hazırlık rehberleri gönderildi. Atölye çalışmaları düzenlendi, kaynaklar dağıtıldı ve aile hekimleri, eczaneler, kütüphaneler ile toplum merkezleri aracılığıyla destek sunuldu. Sonuç olarak, reception sınıfına tuvalet eğitimini tamamlamadan başlayan çocuk sayısı neredeyse yarı yarıya azaldı.

Wolverhampton'da yaşayan bir erken çocukluk uzmanı, okula hazırlık tartışmasının tuvalet eğitiminin çok ötesine geçmesi gerektiğini belirtti.

Okula hazırlık yalnızca tuvalet eğitimi değil

Eski bir müdür yardımcısı ve My Mummy Teacher'ın kurucusu Ruth Lu-Quee, aileler ve okullarla oyun temelli öğrenme yoluyla çocukların gelişimini desteklemek için çalışıyor.

Lu-Quee, "Temelleri atmak istiyoruz. Çocuklar konuşabiliyor ve sohbet edebiliyor mu? Onlara hikaye okuyor musunuz? Bedenlerini hareket ettiriyorlar mı? Çünkü tüm bunlar, öğrenme becerilerinin temelini oluşturuyor, günlük bağımsızlığı pratik ediyorlar. Montlarını asabiliyorlar mı veya çoraplarını çıkarabiliyorlar mı?" dedi.

Ancak okula hazırlığın aileler için kaygı kaynağı haline gelebileceği uyarısında bulundu ve çocukların gelişim basamaklarına farklı hızlarda ulaştığını kabul etmenin önemli olduğunu söyledi.

"Okula hazırlığın, dört yaşındakilerin geçmesi gereken bir kontrol listesi veya çocukları farklı gelişen ailelerin kendilerini başarısız hissetmesine neden olan bir şey haline gelmemesine dikkat etmeliyiz" diye konuştu. "Çocukluk bir yarış değil."

Nottinghamshire'da yaşayan iki çocuk annesi Rachel, Lu-Quee'nin danışanlarından biri. Oğlunu üç yaşındayken tuvalet eğitimi vermeye çalıştı ancak çocuk dışkısını tutma sorunu yaşadı.

Öğretmen olarak çalışan Rachel, bir ebeveyn olarak sorunun diğer tarafında olmanın çok farklı olduğunu belirtti.

"Öğretmen olarak bu alanda oldukça bilgili bir ebeveyn olduğumu düşünüyorum" dedi. "Yani 'Neler olduğunu biliyorum ama ne yapacağımı bilmiyorum' diye düşünüyordum."

"Sorun ebeveyn değil, tembellik değil; bu zor ve çok çaba gerektiriyor" diye ekledi.

Rachel'a çocuğu beş yaşına gelene kadar devlet destekli yardıma erişemeyeceği söylendi ve aile ancak oğlunun reception yılının sonunda yardım alabildi.

Şu anda sekiz yaşında olan oğlu, DEHB değerlendirmesi bekliyor. Rachel, erken yıllarında fark edilmese de bunun gelişiminin bazı yönlerini etkilemiş olabileceğini düşünüyor.

"Dışkı tutma travma kaynaklı olabilir ve bir noktada acı veren bir şeyin geçmesi veya birinin kaza yaptığında kötü tepki vermesi nedeniyle olabilir" dedi. Kreşte kaza yaptıktan sonra utanç ve mahcubiyetin oğlunun zorluklarına katkıda bulunduğuna inanıyor.

Altta yatan nedenler araştırılmalı

Stafford'da sağlık ziyaretçisi ve çocuk hemşiresi olan Helen Davies, sık sık kaza yapan çocukların tuvaletten korkabileceğini ve bunun kabızlığa yol açabileceğini söyledi.

"Zorlanan bir çocuk tuvaletten korkuyor, kakasını tutuyor veya kabızlık yaşıyor olabilir. Tekrarlanan kazalar, ebeveynlerin yeterince çaba göstermediği varsayımı yerine, neyin engel olduğuna dair merak uyandırmalı" dedi.

Wolverhampton'dan 37 yaşındaki iki çocuk annesi Annamaria Bailey, iki yaşındaki çocuğuna tuvalet eğitimi vermenin, bağımsız seyahat acentesi işinden dört gün izin almasını gerektirdiğini söyledi.

"Ben ev hanımıyım" dedi. "Dört gün üst üste işten nasıl izin alacağımı bilmiyorum."

Tuvalet ve iletişim gibi becerilerde çocuklara yardım etmenin, her iki ebeveynin de tam zamanlı çalıştığı aileler için özellikle zor olabileceğini belirtti.

"Artık istediğiniz kadar çocuklarınızla oturup oynayacak zaman yok" dedi. "Gerçekten bunun ebeveynlerin hatası olduğunu düşünmüyorum."

Lu-Quee, eski nesillerin de daha geç yaşa kadar çalıştığını, bunun bazı ailelerin "eskisi gibi köy desteğine sahip olmadığı" anlamına geldiğini vurguladı.

Kindred Squared, Batı Midlands'ın ülkedeki okula hazırlıkta en büyük düşüşlerden birini yaşadığını, tuvalet gibi becerilerden yoksun çocuk sayısının yıldan yıla arttığını belirtti.

Solihull Belediyesi, "yerel olarak birkaç yıl öncesine kıyasla okula bez veya külotlu bezle gelen çocukların oranının daha yüksek olduğuna dair raporlar aldıklarını" ve yeni tuvalet eğitimi programının daha geniş Best Start in Life programının bir parçası olacağını açıkladı.

Eski bir reception öğretmeni ve erken çocukluk lideri olan Bailey, "yoksul ve varlıklı bölgelerde" çalıştığını ve okula hazırlıkta eşitsizlikler gördüğünü söyledi.

"Bu gelire dayanıyor" dedi. Bazı ebeveynler ebeveynlik kitapları alabilirken, düşük gelirlilerin bilgiye erişiminin daha az olduğunu belirtti.

"Kitaplar oldukça pahalı" diye ekledi ve çocuklar iki yaşına geldiğinde ailelere ücretsiz tuvalet eğitimi kaynakları verilebileceğini önerdi.

Essential Parenting şirketi aracılığıyla birebir rehberlik sağlayan Davies, ailelerin "zorluklar yerleşmeden önce zamanında ve tutarlı destek" alamayabileceğini söyledi.

Finansal baskı, ebeveyn stresi, sınırlı oyun fırsatları ve erken çocukluk hizmetleri ile profesyonel tavsiyeye erişim zorluğunun okula hazırlanmayı zorlaştırabileceğini belirtti.

"Özellikle özel destek almaya gücü yetmeyen aileler için kamu hizmetleri hayati önem taşıyor" dedi.

Öğretmenler için sorun somut. Tuvalet yardımına ihtiyaç duyan birkaç çocukla ilgilenen bir reception öğretmeni, bunu sınıfın geri kalanının ihtiyaçlarıyla dengelemek zorunda.

"Okulların bunu öğretimin yanı sıra desteklemesi gerçekten çok zor" diyen Lu-Quee, "Öğretmenler şüphesiz çocukların okula çok daha geniş, çok daha kapsamlı ihtiyaçlarla geldiğini bildiriyor ancak ebeveynleri suçlamaya atlamamaya dikkat etmeliyiz" diye konuştu.

Staffordshire'daki St Nicholas CE First School'un yönetim kurulu üyesi Anna Nijjar, çocukların gelişim sorumluluğunun ebeveynlerin yanı sıra okullara da düştüğünü söyledi: "Okulun rolü, özellikle o yaşta, çocukların genç bireyler olarak gelişmelerine ve doğru becerileri öğrenmelerine yardımcı olmaktır."

Okulların artan talepleri karşılaması için daha fazla fon sağlanması çağrısında bulundu: "Ebeveynleri desteklemeliyiz ama okulları da desteklemeliyiz. Okullar kaynak konusunda kesinlikle çaresiz durumda ve ellerindeki parayla en iyi kararları vermek zorunda. Okullarımızın çocuklara hazır olmasını sağlamalıyız."