Oxford müzesi Māori tüy pelerinini Yeni Zelanda'ya iade etti

Oxford'daki Pitt Rivers Müzesi'nde uzun yıllar saklanan bir Māori tüy pelerini (kahu kiwi), Yeni Zelanda'ya iadesini kutlamak üzere düzenlenen törenle İngiltere'den ayrıldı. Pelerin, Oxford'da ayrılış için yapılan bir törenin ardından ülkesine gönderildi.

Söz konusu kahu kiwi, 1900 yılında Yeni Zelanda'da görev yapan doktor George Cleghorn'a Māori liderleri tarafından veda hediyesi olarak sunulmuştu. Pelerin, 1913'te Cleghorn'ın dul eşi tarafından Pitt Rivers Müzesi'ne ödünç verilmişti.

İadeyi finanse eden yardım kuruluşu Homebound Project, pelerinin "eve dönmek için ağladığını" açıkladı.

Pelerinin sahibi kurum: Anlamı ölçülemez

Pelerinin şu anki sahibi olan Ngāti Rārua o Te Wairau Society'nin başkanı Dr Lorraine Eade, eserin öneminin "ölçülemez" olduğunu söyledi. Eade, iadenin Cleghorn'un Māori halkı için yaptığı çalışmaların da anılmasına vesile olduğunu belirtti.

Pitt Rivers Müzesi'ne göre Cleghorn, Māori hastaların tedavi için uzağa gitmek zorunda kalmadan yerel hastaneye başvurma hakkını savunmuştu. Doktor ayrıca aileleri evlerinde ziyaret ederek halk sağlığı önlemlerinin önemini anlatmıştı.

Māori kurumu Te Rūnanga o Ngāti Rārua'nın yöneticisi Shane Graham, iadeyi "tarihi bir an" olarak nitelendirdi. Graham, "Bu, mana'yı (prestij) geri getiriyor ve bu taonga (hazine) ile yaşayan bağımızın derin duygusal ve kültürel önemine saygı gösteriyor" dedi.

Pitt Rivers Müzesi Müdürü Prof. Laura Van Broekhoven ise "Kahu kiwi'nin eve dönüş gününün geldiği için çok memnunuz" açıklamasını yaptı.

Müze ve iade süreci hakkında

Pitt Rivers Müzesi, Oxford Üniversitesi'ne bağlı bir etnografya ve arkeoloji müzesi olarak dünyanın farklı bölgelerinden toplanmış kültürel eserleri barındırıyor. Son yıllarda birçok İngiliz müzesi, sömürge döneminde elde edilen eserlerin kaynak topluluklara iadesi konusunda adımlar atıyor.

Māori kültüründe kahu kiwi, nadir bulunan kivi kuşu tüylerinden yapılan ve yüksek statü taşıyan bir giysi olarak biliniyor. Bu tür eserler, ait oldukları topluluklar için yalnızca tarihi bir obje değil, kuşaklar arası bağın ve kimliğin simgesi sayılıyor.