Beckett'in yalnız palyaçoları Endgame yorumunda ekstra kahkaha topluyor

Flabbergast Theatre'ın Samuel Beckett'in 'Endgame' (Oyun Sonu) oyununu sahneleyen yapımı, fiziksel komediye odaklanıyor ve eserin trajikomik karakterlerini palyaço tarzıyla yorumluyor. Yönetmen Henry Maynard'ın sahnelediği oyunda, bu yıkılmış dünyanın son kalan sakinleri acınası ve grotesk bir biçimde betimleniyor.

Oyunda, bu küçülmüş ve ıssız dünyanın efendisi Hamm'ı (Maynard) görkemli tavırlarıyla canlandırıyor. Göğüs cebinde kocaman bir mendil ve dizlerinde eski püskü bir halıyla karakterin abartılı kıyafetleri dikkat çekiyor. Clov (Simon Gleave), vodvil tarzı bir yardımcı olarak abartılı topallamalar ve yüz buruşturmalarıyla izleyiciyi güldürüyor. Çöp tenekesindeki trajik ikili Nagg (Derek Elwood) ve Nell (Annabel Arden) ise küller içinde ama neşeli bir görünüm sergiliyor.

Slapstick, trajediyi gölgeliyor

Kirli alanlarında sıkışıp kalmış bu hüzünlü palyaçoların ilişkisi oldukça eğlenceli; ancak bu, Beckett'in eserinin trajik yönünü zayıflatıyor. Yalnızlık hissi izleyiciye geçse de karakterlerin sonları duygusal olarak yıkıcı değil ve efendi-köle oyunlarındaki tehditkar atmosfer tam olarak yansımıyor.

Yine de yapım, abartılarıyla oyundaki bazı öğeleri aydınlatıyor. Bunlardan biri, Beckett'in yanmış dünyasında hayatta kalan son kişilerin yaşamına sızan dayanılmaz sefalet. Clov'un “Daha fazla cezalandırılamam” sözleri, Hamm'ın “Benimkinden daha yüce bir sefalet olabilir mi?” çığlığı dikkat çekiyor. Bu yapımda hayatta kalmanın konuşmakla mümkün olduğu açık: “Beni burada tutan ne var?” diyen Clov'a Hamm, “Diyalog” diye yanıtlıyor. Tıpkı 'Mutlu Günler'deki Winnie gibi, bu karakterlerin anlattıkları hikayeler, dışarıdaki dehşeti ve içerideki sessizliğin yalnızlığını en azından bir süreliğine savuşturuyor. Performanslar keskin ve herkes garip veya saçma hikayelerini canlılıkla anlatıyor; böylece hikaye anlatıcılığı varoluşun bir nedeni haline geliyor.

İklim kadar tekinsiz

Dekorda Clov'un mutfağı sahne dışında bırakılmak yerine sahneye dahil edilmiş; Hamm ise klasik şekilde merkezde konumlanmış. Hamm'ın iki yanındaki yüksek pencereler, geçilmesi çok tehlikeli bir manzarayı gösteriyor. Betimlemeler doğrudan aktarılsa da Clov'un pencereden gördükleri, iklim felaketinin son noktasından farklı değil. Günümüzdeki hava türbülansları ve yükselen sıcaklıklar düşünüldüğünde bu durum ürkütücü bir şekilde tanıdık geliyor.