Arabada üç arkadaşıyla gitti, hastanede hepsini ve bacaklarını kaybettiğini öğrendi

Rob Pike, 17 yaşındayken üç yakın arkadaşıyla birlikte bindiği otomobilin bir ağaca çarpıp ikiye ayrılması sonucu arkadaşlarını kaybetti ve iki bacağını da kaybetti. Pike, Avustralya'nın batısındaki Baldivis kentinde 17 Ağustos 1999'da yaşanan kazayı ve sonrasındaki zorlu süreci anlattı.

Kaza günü öğle yemeğine kadar derslerdeydi. Üniversitede okuyan arkadaşları Christian Iezzi-Carrello ve Adam Stribling, onu okuldan alıp golf oynamaya götürmek istedi. Hasta olan en iyi arkadaşı Daniel McCoy'u da almayı önerdi: "Hadi gidip Daniel'i alalım." Yağmur yağınca bowling oynamaya karar verdiler. Pike, o öğleden sonrayı "arkadaşlarıyla eğlenceli vakit geçirdikleri için minnettar olduğu bir anı" olarak hatırlıyor.

Kaza ve sonrası

O gün saat 16.00 civarında Iezzi-Carrello'nun McDonald's'taki yarı zamanlı işine yetişmesi gerekiyordu. Arabayla hızla yola çıktılar ve yağmurda yaklaşık 10-20 kilometre hız sınırını aştılar. Pike, "16.16'da her şey yolundaydı. 16.17'de hayatımın en korkak anını yaşadım" diyor. Araç bir su birikintisine girince kontrolden çıktı ve ağaca çarptı.

Kazadan sonra iki hafta boyunca yaşam destek ünitesinde kalan Pike, hastanede gözlerini açtığında babasının elini tuttuğunu gördü. Babası, "Christian, Adam ve Daniel öldü" dedi. Pike, arkadaşlarının ölümünü kabullenemedi. Ayrıca bacaklarını kaybettiğini ancak dört hafta sonra öğrendi. "Battaniyeyi kaldırdığımda bacaklarım dizlerimin hemen üstünden bitiyordu" diyor.

Hayatta kalma ve iyileşme süreci

Pike, hastanede geçirdiği süreçte "her şeyimi kaybettim - arkadaşlarımı, bacaklarımı ve son olarak onurumu" hissetti. Her gece ağlayarak uyudu ve hayatta kalan olarak büyük bir suçluluk duydu. McCoy'un anne ve babası hastanede onu ziyaret etti. Daniel'in babası ona sarılarak "Bob, hayatta olduğun için çok mutluyuz" dedi. Bu sözler Pike'ın intihar planından vazgeçmesini sağladı. O andan itibaren "pes edemem" demeye başladı ve zamanla bu düşünce onu ayakta tuttu.

Pike, protez bacaklarıyla yürümeyi öğrendi, okul yıl sonu kutlamasına yürüyerek katılmayı başardı ve yeniden kriket oynamaya başladı. Ancak alkolü kötüye kullandı ve sonunda terapiye başladı. Tekerlekli sandalye basketbolu onun için dönüm noktası oldu; Perth Wheelcats takımı ve Avustralya millî takımıyla oynadı, İspanya'da profesyonel kariyer yaptı. Şimdi ise Avustralya kadın 3x3 tekerlekli sandalye basketbol takımı Wombats'ın baş antrenörü.

44 yaşındaki Pike, evli ve iki çocuk babası. Omurilik yaralanmaları konusunda farkındalık yaratan Avustralya'nın Paraplegic Benefit Fund'ın yönetim kurulunda. Gençlere trafik güvenliği dersleri veriyor. Kaza sonrası yaşadığı panik ataklar nedeniyle zaman zaman psikiyatrik destek almaya devam ediyor. Hayatını değerlendirirken "Kazadan sonra daha iyi bir insan oldum - daha nazik, daha empatik" diyor.