9/11 saldırısında babasını kaybeden çocuklara bakan bakıcının hikayesi

ABD'nin New Jersey eyaletindeki Summit kasabasında bir ailenin yanında bakıcı olarak çalışan İngiliz kadın Louise Rayner, 11 Eylül 2001 saldırılarında ailenin babası Bob Lawrence'ı kaybetmesinin ardından aileyle hayat boyu süren bir bağ oluşturdu. O dönem 20'li yaşlarının ortasında olan ve Bradford'dan gelen fotoğrafçılık öğrencisi Rayner, Lawrence ailesinin iki çocuğuna bakıyordu.

41 yaşındaki Bob Lawrence, Dünya Ticaret Merkezi'nin Güney Kulesi'nin 104. katında yeni bir işe başladıktan yalnızca bir gün sonra saldırıda hayatını kaybetti. Rayner, saldırının ardından iki buçuk yıl daha ailenin yanında kalarak bu zor dönemde destek oldu.

Louise Rayner, ailenin çocukları Bobby ve Toland ile tesadüfen tanıştı. ABD'ye gitmek için planladığı uçuşu iki hafta erteleyince uçakta tanıştığı bir başka bakıcı, onu Bob ve Suzanne Lawrence ile çocuklarıyla tanıştırdı. Çift, bakıcılık yaptığı süre boyunca Rayner'ın eğitim masraflarını da karşıladı. Toland o sırada yaklaşık sekiz, Bobby ise altı yaşındaydı.

Bob Lawrence'ın birçok aile üyesi Summit'te yaşıyordu. Saldırı günü Suzanne Lawrence başka bir eyalette çalışıyordu ve eşi sabah erken saatte New York'a gitmek üzere evden ayrılmıştı. Rayner, çocukları okula bıraktıktan sonra eve döndüğünde sabit telefonun sürekli çaldığını ve iki kasaba ötede yaşayan bir bakıcı arkadaşının kendisini arayarak haberleri izleyip izlemediğini sorduğunu anlattı.

Gökyüzünün açık olduğu güzel bir sabahtan sonra yaşananların gerçeküstü geldiğini belirten Rayner, ikinci uçağın çarptığı anı arkadaşıyla telefonda konuşurken birlikte canlı izlediklerini söyledi.

Saldırının ardından yaşananlar

Uçakların uçuşunun durdurulması nedeniyle Suzanne Lawrence eve dönemedi ve çocukları okuldan Rayner aldı. Bob Lawrence'ın bazı aile üyelerinin, onun Dünya Ticaret Merkezi'nde yeni bir işe başladığını bilmediği ortaya çıktı. Uçak, binaya 78. ile 84. katlar arasında çarpmıştı; Güney Kulesi'nin 77. katı ve üzerindeki herkesin hayatını kaybettiği anlaşıldı.

Rayner, haftalarca kayıpların bulunacağına dair umudun sürdüğünü, ancak Bob Lawrence'ın ölümünün uzun süre resmen doğrulanmadığını ifade etti. Bu süreçte çocuklar için istikrarlı bir varlık olmaya çalıştığını söyledi.

Suzanne Lawrence, finans sektöründe çalıştığı için kısa süre sonra işine dönmek zorunda kaldı. Rayner, iki buçuk yıl boyunca yemek, temizlik ve ödevlerde yardımcı oldu ve aileyi çocuklar hakkında bilgilendirdi. Rayner, 2003 yılında vizesi dolduğu için New Jersey'den ayrıldı.

İngiltere'deki Baildon köyündeki evi ile New York arasında 3.000 milden fazla mesafe olmasına rağmen Lawrence ailesiyle dostluğu sürdü. Suzanne Lawrence, yıllar sonra Rayner'a ihtiyaç duyulduğu anda yanlarında olduğu için teşekkür eden bir mesajla birlikte üzerinde yazı bulunan küçük bir fotoğraf çerçevesi gönderdi.

Rayner, şu anda 30'lu yaşlarında olan ve antrenörlük ile insan tasarımı uzmanlığı yapan Toland ile özellikle yakın. Toland, Rayner'ın o dönemde gösterdiği sevgi ve ilginin kendi hayatının gidişatını olumlu yönde değiştirdiğini belirtti. Suzanne, Bob ve Toland, İngiltere'deki Bradford'u ziyaret etti; Toland, Rayner'ın düğününde nedimesi oldu. Rayner'ın 19, 17 ve 14 yaşlarındaki üç çocuğu da New York'ta Lawrence ailesiyle tanıştı.