Thames Water'ın kamulaştırılması çağrısı gündemde

İngiltere'de su şirketi Thames Water'ın kamulaştırılması yeniden gündemde. Bu ay, çok partili bir parlamento komitesi Thames Water'ın geçici olarak devlet kontrolüne alınmasını ve alacaklılar tarafından devralınmasının durdurulmasını önerdi. Milletvekilleri haklıydı.

"Özel yönetim" rejimi, hissedarlar silinirken, alacaklılar zarar alırken ve şirketin 19 milyar sterlinlik borcu yeniden yapılandırılırken muslukların açık kalmasını sağlıyor. Ancak bu süreç sonunda şirket tekrar özel ellere verilmemeli.

Thames Water, 16 milyon müşterisini mağdur ettikten, nehirleri kirlettikten, hissedarlara milyarlarca sterlin ödedikten ve defalarca daha yüksek faturalar talep ettikten sonra, şehir dostu bir geçici çözüm yalnızca düzenleyici sistemin engellemesi gereken rezil davranışları ödüllendirir. Bakanlar Thames Water'ı kamulaştırma fırsatını yakalamalı.

Temmuz ayında Andy Burnham da bu görüşü destekledi. Makerfield'daki kampanya sırasında gazetecilere "Thames Water için kamu mülkiyeti konusunda çok güçlü bir gerekçe var" dedi. Ancak Burnham şimdi seçilmiş belediye başkanlarının özel su şirketlerini "denetlemesine" izin vermeyi düşünüyor. Daha fazla demokratik denetimde yanlış bir şey yok. Ancak mülkiyet ve uygun kontrol olmadan denetim bir göz boyama gibi görünüyor. Partinin farklı kanatlarından sesler bunu kabul ediyor. Burnham kararı sonsuza kadar erteleyemez.

Holborn ve St Pancras ara seçimi

İki haftadan kısa bir süre içinde, Holborn ve St Pancras ara seçiminde su özelleştirmesi oylamada olacak. Seçmenler Sir Keir Starmer'ın yerine geçecek milletvekili seçecek. Londra seçim bölgesinde, kırık borulardan kaynaklanan tekrarlanan su baskınlarından sonra Thames Water faturalarını boykot etme kampanyası başladı. Camden New Journal'a şebekenin en son ne zaman denetlendiği, bakımının yapıldığı veya değiştirildiği sorulduğunda Thames Water "hiçbir cevap" vermedi. İşçi Partisi hayatları mahveden başarısız bir özel tekeli kamu mülkiyetine alamıyorsa, seçmenler kimin alacağını sorabilir?

Anketler İngilizlerin rahat çoğunluğunun su şirketlerinin kamu sektörü tarafından işletilmesi gerektiğine inandığını gösteriyor. Sir Keir yönetiminde İşçi Partisi'nin su sektörü incelemesi kamulaştırmayı dışladı. Bazıları yeni kurumsal yönetim modellerinin karları ortak iyiliğe "tabi kılabileceğini" iddia ediyor. Ancak başarısız bir düzenleyici rejimin daha fazla düzenlemeyle nasıl düzeltileceğini görmek zor. British Rail'in kamulaştırmanın yanlış olduğunun kanıtı olarak gösterilmesi tarihi tersine çeviriyor. Devlete ait demiryolu şirketi, yatırımdan yoksun yaşlanan bir demiryolunda verimli personel çalıştırıyordu. 2011'e kadar özelleştirilmiş demiryolu yüzde 20-30 daha pahalıydı. Tanıdık geldi mi? Burnham suyu "hissedarların asla kaybetmediği ve fatura ödeyenlerin asla kazanmadığı bir endüstri" olarak nitelendirdi. Sadece sözlere değil, eylemlere ihtiyaç var.

Küresel bir istisna

İngiltere ve Galler istisna: Dünyanın yüzde 90'ı suyu kamu elinde tutuyor çünkü diğerleri sudaki doğal tekeli kimsenin standartları yükseltmek için rekabet edemediğini ve haneleri kolay kar peşinde koşan finansçılar için tutsak müşteriler haline getirdiğini anlıyor. Kamulaştırmanın bir bedeli var. Ancak Institute for Fiscal Studies'ın kabul ettiği gibi, devlet için gerçek maliyeti değerlendirmek, satın alınanların çoğunu dışlayan ölçütlere bakmak değil, tüm anlaşmayı ve gelecekteki nakit akışlarını değerlemeyi gerektiriyor. Verimli bir kamulaştırılmış su endüstrisi daha ucuz faturalar anlamına gelmeli. Şu anda Ofwat, endüstrinin destekçilerinin beş yılda 22 milyar sterlin geri kazanmasına izin veriyor. Greenwich Üniversitesi araştırması, kamulaştırmanın düşük maliyetli devlet finansmanına erişerek hanelerin yılda 160 sterline kadar tasarruf edebileceğini hesaplıyor. Kamu mülkiyetinin sonucu, ulusun defterlerine bir varlık koyması, özelleştirmenin ise maliyeti müşterilerin faturalarına koymasıdır.