Mubi'nin Jay-Z belgeseli eleştiri aldı: Podcast olsaydı daha iyi olurdu

Müzik prodüktörü Rick Rubin'in rap sanatçısı Jay-Z ile yaptığı sekiz bölümlük röportaj dizisi "Jay-Z in 8", Mubi platformunda yayınlandı. Rubin'in yönettiği ve siyah beyaz çekilen dizi, Jay-Z'nin müzik kariyerindeki 30. yılını kutlamayı amaçlıyor. Programda ikili, sanatçının hayatı ve kariyeri üzerine uzun sohbetler gerçekleştiriyor.

Dizide Jay-Z, Biggie ve Jaz-O gibi eski çalışma arkadaşlarından bahsediyor, Brooklyn'deki Marcy Projects adlı kamu konutlarında geçen çocukluğunu anıyor ve uyuşturucu satıcılığından neslinin en önemli rapçilerinden biri olmaya uzanan hızlı yükselişini anlatıyor. Sanatçı, bu süreçteki deneyimlerini serbest çağrışımlarla paylaşıyor.

Yapı eksikliği eleştirisi

Eleştirmenlere göre programın en büyük sorunu, anlatısal veya tematik bir yapıdan yoksun olması. Jay-Z ve Rubin'in birlikte şarkı dinlediği anlar dışında, bölümler arasında bağlantı kurulmuyor. Bu durum, Jay-Z müziğiyle derin bağı olmayan izleyiciler için programı takip etmeyi zorlaştırıyor.

Dizinin formatı, David Letterman'in "My Next Guest Needs No Introduction" gibi uzun röportaj programlarına benziyor. Ancak Letterman'ın gazetecilik yaklaşımı ve deneyiminin aksine, Rubin kısa ve öz konuşmasıyla tanınıyor. İkili bir şarkıyı dinledikten sonra Rubin'in yalnızca "Bunu nasıl yaptığını bilmiyorum" demesi, izleyiciye yol gösterici bir çerçeve sunmuyor.

Programda Rubin bir noktada şu teoriyi ortaya atıyor: "İnsanların hip-hop'u gerçekten nasıl dinleyeceğini bildiğinden emin değilim. Çok yoğun bilgi içeriyor ve birçok kişi sadece nakaratı ve ritmi duyuyor." Ancak eleştirmenlere göre nakarat ve ritim, dinleyiciyi şarkının geri kalanına çekmeye yardımcı olan unsurlar. "Jay-Z in 8" ise nakaratsız ve ritsiz, saf ve yoğun bir bilgi akışı sunuyor.

Programın en anlaşılır anları bile dolgu malzemesi gibi hissettiriyor. Jay-Z'nin şarkı sözlerini açıkladığı bölümler, zaman zaman fazla basit kalıyor. Altıncı bölümde "Jail" şarkısının sözlerini açıklarken "No cap" ifadesinin yalan söylememek anlamına geldiğini, "The Throne" ifadesinin ise Kanye West ile yaptığı ortak albüme atıf olduğunu belirtiyor. Başka bir bölümde Notorious BIG'in "I Love The Dough" şarkısındaki verse'ünü açıklarken "hit" kelimesinin "öldürmek" anlamına geldiğini söylüyor.

Eleştirmenlere göre bu tür açıklamalar, programın çelişkili yapısını ortaya koyuyor: "hit" kelimesinin anlamını veya Jay-Z ile Kanye'nin "Watch The Throne" adlı albümünü bilmeyen izleyiciler, sohbetlerin çoğunda kaybolabilir. Jay-Z'yi yeterince seven izleyiciler ise program süresinin neden bu tür açıklamalara ayrıldığını sorgulayabilir.

Podcast formatı önerisi

Değerlendirmeye göre dizi, açıkça istediği formatta yayınlanmış olsaydı bu kadar eleştiri almayabilirdi: podcast olarak. Yüksek bütçeli ve sanatsal çekimlere sahip bu televizyon programı, izleyiciden her bölümü tek seferde tüketmesini istemeyen veya referansları aramak için kolayca duraklatılabilen bir formatta daha iyi işleyebilirdi.

Sonuç olarak, Jay-Z ve Rick Rubin'in bir Jay-Z şarkısını dinlemesini izlemekten daha keyifli olan tek şey, o şarkıyı iki kişinin baş sallayıp bilmiş bilmiş gülümsemesinin görsel eşliği olmadan dinlemek olabilir. Prodüktör olarak Rubin, bir şarkının özünü ortaya çıkarma yeteneğiyle tanınıyor. Ancak yönetmenlik kariyerindeki ilk işi saf abartı olarak değerlendiriliyor.