Chelsea yeniden şampiyon olabilir mi?

Chelsea geçen sezon Premier Lig'de 10. sırada tamamladı. 10 yıl önce aynı pozisyonda bitirdikleri sezonun ardından Antonio Conte yönetiminde mucizevi bir şekilde şampiyonluğa ulaşmışlardı. Geçen sezon aynı sırada bitiren, Avrupa kupalarında yer almayan ve yeni teknik direktörü Xabi Alonso ile Chelsea bu başarıyı tekrarlayabilir mi?

Chelsea'nin 2025-26 Premier Lig rekoru, geçici menajer Guus Hiddink yönetiminde 10 yıl önce orta sırada bitirdikleri sezonla neredeyse aynı: bir gol fazla atıp, bir gol fazla yemişler; aynı averaj ve sadece iki puan fazları var. O dönem şampiyon Leicester'ın 31 puan gerisinde ve Southampton, West Ham, Stoke gibi takımların altında kalan Chelsea'nin ertesi sezon şampiyonluğu kaldıracağını çok az kişi tahmin ederdi.

Conte'nin taktik değişikliği ve Alonso'nun potansiyeli

Conte, sezon başında dörtlü savunmayla başladığı takımını, altıncı maçta Arsenal'e 3-0 yenildikten sonra üçlü savunmaya çevirmişti. Bu değişiklik inanılmaz bir etki yarattı ve takım art arda 13 maç kazandı. Şimdi de yeni menajer Alonso'nun, 2023-24'te Bayer Leverkusen'i yenilgisiz Bundesliga şampiyonu yapan üçlü savunma düzenini Chelsea'de uygulayabileceği belirtiliyor. Bu taktik değişiklik Chelsea'yi yeniden zirveye taşıyabilir.

Chelsea'nin şampiyonluk için puanını 43 puan artırması gerekiyor ki bu, Premier Lig tarihinde şampiyon olan bir takımın yaptığı en büyük puan artışı olur (Leicester bir önceki sezon 40 puan artırmıştı). Ancak belki de bu gerekli olmayabilir. Arsenal'in şampiyonluğu koruma mücadelesi Leicester'dan daha güçlü olsa da, Arsenal 10 yıl önce Claudio Ranieri'nin şampiyonluğundan bu yana Premier Lig'i en düşük puanla kazanan ikinci takım oldu. Son sezonlarda şampiyonluk için gereken puan barajı, Guardiola-Klopp dönemindeki 97 puan gibi çılgın seviyelerden düştü; bu yüzden Chelsea'nin Conte'nin 93 puanına ulaşması gerekmeyebilir.

Beklenen gol verileri ve şanssızlık

Chelsea, geçen sezon düşük 10. sıralamalarına rağmen aslında beklenen gol (xG) verilerine göre ligin en dominant dördüncü takımıydı (penaltılar hariç beşinci). Ancak gol atma konusunda zorlandılar: 66.3 xG'ye karşılık sadece 58 gol atarak beklenenin 8 gol altında kaldılar. Bu kötü bitiricilik, geçen sezon sadece Crystal Palace ve Wolves'ta vardı. Ayrıca bu düşüşün büyük kısmı, Liam Rosenior yönetimindeki Mart ve Nisan aylarındaki beş maçta yaşandı: 73 şut çekip 5.5 xG elde etmelerine rağmen 12 yıl sonra ilk kez üst üste beş lig maçını gol atamadan kaybettiler ve bu seri Rosenior'un kovulmasına yol açtı. Bu ya şanssızlıktı ya da geçici bir formsuzluktu; ama Chelsea'nin bu sezon aynı düşüşü yaşaması beklenmiyor.

Chelsea, bu sezon Avrupa kupalarında yer almayacak. Bu, büyük kulüpler için genellikle istenmeyen bir durum olsa da haftada tek maç oynamanın avantajları var. 2010-11'den bu yana 'Büyük Altı' takımlarının Avrupa'ya gitmediği sezonlarda, ortalama olarak dört sıra yükselip 16 puan daha fazla topladıkları görüldü. Conte'nin Chelsea'si bu avantajdan tam olarak yararlanarak şampiyonluğa ulaşırken, Liverpool da 2013-14'te aynı şekilde 23 puan artırarak şampiyonluğa çok yaklaşmıştı. Manchester United da geçen sezon haftada tek maç oynayarak 29 puan daha toplayıp üçüncü oldu.

Alonso'nun Leverkusen'de yaptığı da Chelsea'yi umutlandırıyor: Ekim 2022'de küme düşme hattındayken takımı devraldı, o sezon topladığı 50 puanla altıncı oldu ve ertesi sezon 40 puan artırarak yenilgisiz Bundesliga şampiyonluğunu kazandı. Premier Lig tarihinde bir sezon ilk üç dışında bitirip ertesi sezon şampiyon olan sadece iki takım var: 2015-16'da Leicester ve bir yıl sonra Chelsea. Bu başarıyı tekrarlamak zor görünse de geçen sezon göründüğünden daha iyi bir kadro, Avrupa'nın yokluğu ve daha önce bir kulüpte mucize yaratan yeni bir menajer ile imkansız değil.