Altın Top yarışında Kane için tarihsel bir benzetme

İngiliz futbol yazarı Jonathan Wilson, bu yılki Altın Top (Ballon d'Or) yarışını değerlendirdiği yazısında, ödülün tarihine ve bugünkü adayların durumuna dikkat çekiyor. Yazıya göre bu sezon açık bir favorinin bulunmaması, ödülün 1956'daki ilk yılına benzer bir tablo ortaya çıkarıyor. O yıl ödülü, o dönem Blackpool'da oynayan Stanley Matthews kazanmıştı.

Yazıda, bireysel ödüllerin takım oyununa dayanan futbolda her zaman tartışmalı olduğu belirtiliyor. Altın Top ilk kez verildiğinde de seçim kolay değildi. Macar oylarının Ferenc Puskás, József Bozsik ve Sándor Kocsis arasında bölünmesi, başarılı takımlarda bile bireysel tercihin ne kadar zor olduğunu gösteriyordu. 1956'da Macaristan'daki ayaklanmanın Sovyet tanklarıyla bastırılması ve Macar oyuncuların ülkeden ayrılma sürecinde olması, dönemin koşullarını daha da karmaşık hale getiriyordu.

Yazara göre 1956'da Stanley Matthews'un seçilmesi bugün de şaşırtıcı görünebilir. Blackpool ligi ikinci bitirmiş, şampiyon Manchester United'ın 11 puan gerisinde kalmış ve FA Cup'ta üçüncü turda elenmişti. Aynı yıl Manchester City'nin kupayı kaldırdığı finalde boyun kırığıyla oynayan ve Futbol Yazarları Birliği tarafından yılın oyuncusu seçilen kaleci Bert Trautmann da akla gelen isimler arasındaydı. Real Madrid'i ilk Avrupa Kupası'na taşıyan Alfredo Di Stéfano, La Liga şampiyonu Athletic Bilbao'nun oyuncuları, İtalya'nın gol kralı Gino Pivatelli ve Fiorentina ile şampiyon olan kaleci Giuliano Sarti de o dönem aday gösterilebilecek isimlerdi.

Bu yıl neden favori yok?

Wilson, Altın Top'un yalnızca bir oyuncunun kazandığı kupalarla ölçülmemesi gerektiğini vurguluyor. Buna göre bu yıl Paris Saint-Germain forması giyen Fabián Ruiz, hem Dünya Kupası'nı hem Şampiyonlar Ligi'ni hem de Ligue 1'i kazanmış olsa da ne PSG'nin ne de İspanya'nın sezonun oyuncusu seçilecek kadar öne çıkmış değil. Yazı, takım başarısı ile bireysel performans arasındaki dengeyi kurmanın zorluğunu bu örnekle anlatıyor.

Yazıya göre Paris Saint-Germain, Luis Enrique yönetiminde üst üste Şampiyonlar Ligi kazanarak ego yerine takım oyununu öne çıkardı. Ancak hücum hattındaki üç oyuncudan hangisinin en önemli olduğunu belirlemek zor. Ousmane Dembélé geçen yıl bu yarışı kazanmıştı; bu yıl ise Khvicha Kvaratskhelia öne çıkıyor gibi görünüyor. Ancak Dünya Kupası yılında, ülkesi turnuvaya katılamayan bir oyuncunun en iyi birey seçilmesi tartışma yaratabilir.

Yazıda Arsenal'in geçen sezon Premier Lig'i kazanıp Şampiyonlar Ligi finaline ulaşması Avrupa'nın en büyük takım başarılarından biri olarak anılıyor. Ancak Arsenal'in gücünün kolektif oyun olduğu ve 30 kişilik kısa listede yalnızca üç Arsenal oyuncusunun yer aldığı belirtiliyor. İspanya'nın Dünya Kupası zaferi de yıldız kalitesinden çok orta sahadaki kolektif güce dayandırılıyor.

Kane'in durumu

Yazı, Real Madrid'in bu yüzyıldaki beş kupasız sezonundan birini geçirmesinin Kylian Mbappé, Jude Bellingham ve Vinícius'un şansını zayıflattığını aktarıyor. Lionel Messi'nin MLS'te oynamasının da şansını azalttığı belirtiliyor. Bu tabloda yazar, Bayern Münih'te ve İngiltere Milli Takımı'nda forma giyen Harry Kane'i öne çıkarıyor.

Kane, geçen sezon kulüp düzeyinde 51 maçta 61 gol attı ve Dünya Kupası'nda da altı gol kaydetti. Yazara göre bu istatistikler, belirgin bir favorinin olmadığı bir sezonda jüriyi istikrar ve uzun süreli performansı ödüllendirmeye yöneltebilir. Bu da 1956'da Stanley Matthews'a verilen ödülün mantığıyla benzerlik taşıyor.